non-argument

We hebben in het Nederlands woorden die oorspronkelijk uit een andere taal afkomstig zijn. Bijvoorbeeld uit het Engels Duits of Frans. Daarbij zijn ook woorden in gebruik geraakt terwijl er wel een Nederlands woord voor is. Neem bijvoorbeeld het woord "non-argument". Dit woord duikt de laatste tijd vaak op bij discussies over veiligheid en bezuinigingen. Het wordt gebruikt als mensen ergens een reden voor aandragen die eigenlijk geen reden is. Het woord "drogreden" heeft nagenoeg de zelfde betekenis. Alleen heeft dit woord een beetje een negatieve klank. Het klinkt een beetje als "bedrog" en daar wil natuurlijk niemand direct mee geassocieerd worden.

Burgemeester Kroon en brandweercommandant Ras van Urk doen in een artikel over op handen zijnde bezuinigingen in:  "Op Urk"  een paar uitspraken. Zoals deze: "Landelijk zie je dat de kosten voor brandweer erg zijn gestegen, terwijl de veiligheid eigenlijk amper groter is geworden.” Leuke uitspraak. De prijs van mijn brood is in de loop van de jaren ook een stuk gestegen. En die is ook niet groter geworden. Erg relatief. Een non-argument dus. Nog één: "Voor de gaspakkendragers geldt hetzelfde. In de 25 jaar dat we zo'n team hebben, is het aantal inzetten nul geweest. Toch moeten we kosten maken voor materiaal en opleidingen.” Dat is ook een leuke. Ik heb al jaren een W.A. verzekering. Die heb ik ook nog nooit nodig gehad. Moet ik die ook wegens bezuinigingen maar opzeggen dan? Ook een non-argument. En dan deze: "Neem de duikteams. Daarvan hebben we er nu drie in Flevoland. En dat terwijl het aantal keren dat zij konden redden nul is. Ze bergen alleen. Daarom zou je eraan kunnen denken om met één team voor de hele provincie genoegen te nemen" Als het zo is dat een duikteam nooit op tijd is, of kan zijn, voor een redding, en ik schrijf uitdrukkelijk: als het zo is, zeg dan gewoon dat het niet meer tot de kerntaken van de brandweer behoort en draag dan alles over aan een commercieel bedrijf. Waarom zou je één duikteam in stand houden, die nog minder kan presteren wat betreft redding doordat ze een nog groter gebied moeten bestrijken? Daarmee creëer je volgens mij alleen maar schijnveiligheid die nog geld kost ook. Dat is toch raar? Ook een non-argument. Nog een laatste: "We hebben er juist financieel voordeel van dat we bij de regio zitten. Was dat niet het geval, dan moesten we alle samenwerking inkopen en dat is duur.” Misschien ben ik simpel maar deze snap ik echt niet, kan iemand mij dat uitleggen? Samenwerking inkopen, hoezo? En duur, hoezo? Wat is er dan duur en hoe duur? Bovendien betalen de gemeentes voor instandhouding van de regio ook en lieve duit. Dat is dan toch ook een vorm van samenwerking inkopen? Nog een non-argument.

Als je hierboven overal het woord "non-argument" nou eens vervangt door "drogreden"? Dan kijk je ineens heel anders tegen de uitspraken aan. Wat is nou de bedoeling van deze blog, taalles? Ik zou niet durven. Zolang mijn zoon mij nog regelmatig wijst op stijl- en spelfouten zal ik geen taalles geven. Mijn bedoeling is om aan te geven dat het behoorlijk op bedrog lijkt als men dit soort uitspraken doet. De burgemeester stelt eerst: "Van bezuinigingen is nog geen sprake. We kijken kritisch naar de bedrijfsvoering en dat kan nooit verkeerd zijn”,een drogreden op zich overigens, en komt vervolgens met bovenstaande stellingen. Ondertussen is de hele discussie gewoon ontstaan omdat binnen het Flevolandse samenwerkingsverband fors bezuinigd zou moeten worden. Wel lijkt de politiek op Urk inmiddels wakker te zijn geworden. Zie dit artikel in De Stentor.

Deurprocedure

In 1976 haalde ik mijn ademluchtdiploma. da's heel lang geleden. toen heette ademlucht nog perslucht en kreeg je daar een apart diploma voor. Ik moest examen doen met een vrouwelijke collega, (ja toen al) die zo nerveus was dat ik er ook van in de war raakte. We moesten de deurprocedure doen, zij nummer 1, ik nummer 2. Bij de deur aangekomen vergat ze in haar zenuwen van alles. Ze riep iets van: "rechtse deur met schanieren", ging op haar hurken zitten zonder mij te beduiden waar ik plaats moest nemen en opende de deur. Ik zakte ter plaatse op mijn hurken en toen we de ruimte binnen gingen had ik het vage gevoel dat ik met mijn snuffert pal voor de deuropening had gezeten. De rest zal aardig goed gegaan zijn want ik kan me er niet veel meer van herinneren. Deze fout werd ons in ieder geval niet te zwaar aangerekend en we slaagden.

Een paar jaar geleden liep ik geblinddoekt een ademlucht oefening met één van onze toen nieuw opgeleide brandwachten. Hij nummer 1, ik nummer 2. Bij een deur aangekomen startte hij zoals gebruikelijk de deurprocedure. Klink voelen, deur aftasten, bepalen hoe de deur draait, alles hardop benoemen naar de nummer 2, op de juiste plaats op de hurken gaan zitten, ook nummer 2! deur openen.... toen begon hij te tellen... Tellen? Dat had ik nog niet eerder gehoord. Omdat we geblinddoekt waren kon ik niet goed nagaan wat hij allemaal deed en vol verbazing volgde ik hem. Buiten gekomen was het eerste wat ik hem vroeg: "Wat deed jij nou bij die deur?" Zijn antwoord was even logisch als simpel: "deurprocedure". Er blijkt zo in de loop der jaren wel het een en ander te veranderen. Voortschrijdend inzicht noemen we dat. Hardstikke belangrijk dat je als brandweerman je hele carrière blijft oefenen en leren.

De laatste jaren wordt er veel meer "realistisch" geoefend. Goeie zaak. Als je nu kijkt naar hoe we 30 jaar geleden oefenden, dat kun je je nu eigenlijk niet meer voorstellen. Het aantal oefenmomenten is meer dan verdubbeld, oefencentra schieten als paddestoelen uit de grond. Veel korpsen gaan zelfs naar Zweden om de nodige "realistische" ervaring op te doen. Ik begrijp dat dat ook hard nodig is. Veranderende maatschappij, verhoogde risico's, ondanks het vele werk wat onze preventiecollega's doen. Ik hoop alleen dat die 22.000 vrijwilligers dit allemaal blijven trekken.

Ik draai een loopoefening op het oefencentrum in Delden. Mijn maat nummer 1, ik nummer 2. Hoe verder we het pand in gaan, hoe heter het wordt. En dan bedoel ik ook echt heet. Gewapend met een hogedrukstraal en een LED handlamp, (op de man uitgereikt), naderen we een deur. Mijn maat start de deurprocedure. Deur aftasten, klink voelen, met de handlamp langs de kieren schijnen. Er komt rook langs de bovenste kier van de deur. Zuigend en duwend beweegt het zich heen en weer. Mijn maat geeft aan: " kans op flashover, we gaan poeieren." Ik ga met mijn hogedrukstraal voor de deuropening zitten, mijn maat gehurkt achter de deur. Hij roept: "ik tel tot 3". Bij 3 opent hij de deur op een kier en met een paar welgemikte stoten langs het plafon koel ik de aanwezige rookgassen. Als we verder gaan met verkennen denk ik ineens: "zat ik weer met mijn snuffert pal voor de deuropening." Ondanks de hitte grijns ik. De cirkel is rond.