maandag 4 april 2011

Slagkracht

Ik was net thuis van een vergadering in Leusden toen mijn pieper ging. Omdat ik eigenlijk geen dienst had moest het wel iets bijzonders zijn. "prio 1 brand bijgebouw, adres adres adres.... (soort bijgebouw: schuur met vee),(Opsch.Brw: grote brand.) alle blusgroepen".  stond er op mijn pieper. Voor een buitenstaander misschien onbegrijpelijke taal maar voor een brandweerman een soort cryptische omschrijving voor: Gewoon een grote fik. Op de kazerne aangekomen werd duidelijk dat de post Bergentheim (6 km vanaf het object) al was uitgerukt. Er werd besloten om de tankautospuit 2330 de tankautospuit 2340 met de slangenwagen en de tankwagen 2350 mee te nemen. (onze post ligt op ongeveer 11 km van het object.) Collega Eddy en ik bemanden de tankwagen. Toen we bijna ter plaatse waren zochten we contact met de eerste bevelvoerder met de vraag of hij al wist hoe hij de tankwagen in wilde zetten. De eerste bevelvoerder had samen met de OVD een voor ons onverwachte beslissing genomen. Vaak wordt de tankwagen in het buitengebied ingezet als watervoorraad maar deze keer niet. "als jullie bij het object zijn, doorrijden rechts langs de boerderij naar de brand, daar worden jullie opgevangen".

De schuur bestond uit een stal  met aan het eind een open gedeelte vol stro. Dat stro stond in lichter laaie en het vuur dreigde over te slaan naar de schuur waarin koeien stonden. We werden met de tankwagen ingezet tussen het open gedeelte en de stal om de taak van de eerste tankautospuit over te nemen: overslag voorkomen. 15.000 liter water om een bres te slaan tussen het vuur en de koeien. Met zo'n 10.000 liter water wisten we het vuur vlak naast de stal zodanig in te dammen dat het gevaar van overslag was geweken. Met de rest konden we de twee tankautospuiten voeden tot de waterwinning opgebouwd was.

Tijdens het nablussen moet ik ineens denken aan alle bezuinigingsperikelen die er in het land gaande zijn. Stel dat hier eerst een S.I.V. op af gegaan was. Die had niet anders kunnen doen dan constateren dat ze niets konden uitrichten zonder voldoende slagkracht. Of stel dat de post Bergentheim wegens bezuinigingen opgedoekt was. De kans was groot geweest dat we dan te laat geweest waren en dan was de hele stal verloren gegaan inclusief koeien. En misschien zelfs de boerderij. De slagkracht in de eerste minuten was cruciaal, zoals vaak in buitengebieden.

Laten we eens een simpel rekensommetje maken. De herbouwwaarde van zo'n stal is toch al gauw € 1000.000 terwijl de schade nu misschien € 100.000 is. Hebben we voor de verzekering toch snel € 900.000 verdiend. Stel de uurprijs van één TAS inclusief bemanning is € 800,-, een TW € 500.- en een OVD €300.- Tel daarbij nog € 100 per uur voor de slangenwagen. We zijn 3 uur bezig geweest. In totaal is dat € 9900.- Laten we het geheel, inclusief het gebruikte water, mooi afronden op een bedrag van, zeg maar, € 10.000.- Dat is iets meer dan 1% van het bedrag wat we voor de verzekering verdiend hebben.

De verantwoordelijkheid wat betreft de veiligheid moet beslist bij de overheid blijven, maar is het een gek idee om een deal te sluiten? Het redden van mens en dier op kosten van de overheid en het beperken van de schade op kosten van de verzekering? Stel dat de verzekering 2% van de besparing die wij voor hen realiseren aan de brandweer uitbetaald. Maar dan gaan de verzekeringspremies omhoog zult u zeggen. Ja misschien. Maar laat dat dan eens een 0.5 % zijn. Kunnen we misschien wel die gevaarlijke bezuinigingsplannen overboord zetten.


foto: Marcel van Saltbommel


1 opmerking:

Unknown zei

Misschien is het inderdaad een idee om de verzekeringsbedrijven - die baad hebben bij een goed werkende en snel reagerende brandweer - te betrekken bij de gesprekken over de toekomst van de brandweer. Als zij een kosten/bate analize loslaten op de bezuinigingsplannen is het ze misschien wel geld waard om die plannen verandert te zien.....